Archive for July 2018

​ေရ​ေဘးသင္​့ ျပည္​သူမ်ားအတြက္​ မဘသ ၏ ​ေဆာင္​႐ြက္​ခ်က္​



​မြန္​၊ ကရင္​၊ ပဲခူး​ေဒသမွ ​ေရ​ေဘးသင္​့ျပည္​သူမ်ားအတြက္​ ​ေထာက္​ပံ့လႉဒါန္​းႏိုင္​ရန္​အတြက္​ ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​ျသဝါဒါစရိယ၊ ​ေရႊတိဂံု​ေစတီ​ေတာ္​ျသဝါဒါစရိယ၊ အင္​းစိန္​ရြာပရိယတၱိစာသင္​တိုက္​မ်ား၏ဦးစီးပဓာန နာယက၊ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာ ​ေစာင္​့​ေ႐ွာက္​​ေရးအဖြဲ႔(ဗဟို) ဥကၠ႒ဆရာ​ေတာ္​ ဘဒၵႏၲတိ​ေလာကာဘိဝံသမွ အလႉ​ေတာ္​​ေငြ (၁၀)သိန္းက်ပ္​၊
ဦး​ေအာင္​လြင္​+​ေဒၚျဖဴ ျဖဴ ​ေအး မိသားစု ၾသစ​ေတးလ်မွ အလႉ​ေတာ္​​ေငြ(၃)သိန္းက်ပ္​ အသီးသီးလႉဒါန္​း​ေပးခဲ့ၾကပါသည္​။

​ေရ​ေဘးသင္​့ျပည္​သူမ်ားအတြက္​ လႉဒါန္​းလိုပါက
​ေဒါက္​တာ​ေသာပါက- ၀၉၇၉၉၉၃၇၈၅၇၊ ၀၉၄၂၁၀၆၇၀၀၇
ျမနန္​းဆရာ​ေတာ္​-၀၉၂၅၅၇၁၉၉၆၉သို႔
ဆက္​သြယ္​လႉဒါန္​းႏိုင္​ပါ​ေၾကာင္​း သတင္​း​ေကာင္​းပါအပ္​ပါသည္​....။

29-7-2018
6:42pm


Sunday, July 29, 2018
Posted by Naung Taw Lay

အသိ​ေပးနိႈး​ေဆာ္​​ တိုက္​တြန္​းျခင္​း


 ျမန္မာႏိုင္ငံေဒသအခ်ိဳ႕တြင္ ေရႀကီးေရလွ်ံမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလွ်က္ရွိသည္ကို ၾကားသိေနရပါသည္။

ယခုအခ်ိန္အခါသည္လည္း သံဃာေတာ္မ်ား ဝါဆိုဝါကပ္ရမည့္အခ်ိန္အခါကာလ ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ ကူညီေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အခ်ိန္ႏွင့္တေျပးညီ ကူညီႏိုင္ရန္ အဆင္သင့္မျဖစ္ခဲ့ၾကပါ။ သို႕ေသာ္လည္း အခ်ိဳ႕ေဒသဆိုင္ရာ ဗုဒၶဓမၼပရဟိတေဖာင္ေဒးရွင္းအဖြဲ႕မ်ား ႏွင့္ တပ္မေတာ္သားမ်ား၊ ပရဟိတအသင္​းအဖြဲ႔မ်ားက မိမိတို႔နီးစပ္ရာတြင္ ကူညီေပး​ေနၾကသည္ကိုေတြ႕ရွိရသည့္အတြက္လည္း မ်ားစြာဂုဏ္ယူေက်နပ္မိပါသည္။

 ေရးေဘးကူညီေစာင့္ေရွာက္ရန္​ လိုအပ္လွ်က္ရိွေသာေဒသမ်ားသို႕ မၾကာမီ သြားေရာက္ကူညီေပးရန္ အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာေစာင့္ေရွာက္ေရးအဖြဲ႕ (ဗဟို) ဥကၠ႒ အင္​းစိန္​ရြာမဆရာေတာ္ႀကီးက ညႊန္ၾကားထားၿပီးလည္း ျဖစ္ပါသည္။ သို႕အတြက္ေၾကာင့္ သက္ဆိုင္ရာ ဗုဒၶဓမၼပရဟိတေဖာင္ေဒးရွင္းအဖြဲ႕မ်ားအေနျဖင့္ ဝါဆိုဝါကပ္ၿပီးေနာက္ပိုင္းမ်ားတြင္ ေရေဘးသင့္ ျပည္သူမ်ားအား အတူတကြပူးေပါင္းကူညီေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ပါေစေၾကာင္း ႀကိဳတင္အသိေပး အေၾကာင္းၾကားအပ္ပါသည္။

ဗုဒၶဓမၼပရဟိတေဖာင္ေဒးရွင္း(ဗဟို)
၂၇.၇.၂ဝ၁၈
ဒုတိယဝါဆိုလျပည့္ေန႕









Saturday, July 28, 2018
Posted by Unknown

ျပည္သူႏွင့္အတူ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္သားမ်ား

#ျပည္သူႏွင့္အတူ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ တပ္မေတာ္သားမ်ား




























သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္ေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ေနေသာ ျပည္သူမ်ားအား မိမိအသက္နဲ႔ရင္း ကာကြယ္ေပးေနၾကပါေသာ ရဟန္းရွင္လူမ်ားႏွင့္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္သားမ်ား၊ ျမန္မာ့မီးသတ္တပ္ဖြဲ႔ဝင္မ်ားႏွင့္ ပရဟိတအဖြဲ႔မ်ားအား ေလးစားဂုဏ္ယူေနပါတယ္ရွင္
#ေဒၚစိမ္းမို႔မို႔
29.7.2018(Sun)
Posted by Unknown

လမ္းေရေက်ာ္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိသည့္ ရန္ကုန္- စစ္ေတြကားလမ္း၌ နယ္ေျမခံ တပ္မေတာ္သားမ်ားက ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ လမ္းေၾကာင္း ျပသမႈမ်ားႏွင့္ သယ္ယူပို႔ေဆာင္မႈမ်ား ေဆာင္ရြက္

လမ္းေရေက်ာ္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိသည့္ ရန္ကုန္- စစ္ေတြကားလမ္း၌
နယ္ေျမခံ တပ္မေတာ္သားမ်ားက ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ လမ္းေၾကာင္း ျပသမႈမ်ားႏွင့္ သယ္ယူပို႔ေဆာင္မႈမ်ား ေဆာင္ရြက္
ေနျပည္ေတာ္ ဇူလုိင္ ၂၆




ရခိုင္ျပည္နယ္၊ အမ္းၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ဇူလိုင္ ၂၂ ရက္မွ ယေန႔အထိ မိုးသည္းထန္စြာရြာသြန္းၿပီး ရန္ကုန္-စစ္ေတြကားလမ္း အနိမ့္ ပိုင္းေနရာမ်ား၌ လမ္းေရေက်ာ္မႈမ်ားေၾကာင့္ခရီးသြားျပည္သူမ်ားႏွင့္ ေဒသခံျပည္သူမ်ား သြားလာေရးအခက္အခဲမ်ားျဖစ္ေပၚလ်က္ ရွိရာ အေနာက္ပိုင္းတုိင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္၊ အမ္းတပ္နယ္ႏွင့္ မင္းျပားတပ္နယ္ တို႔မွ နယ္ေျမခံ တပ္မေတာ္သားမ်ားက လိုအပ္သည့္ကူညီကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေပး လ်က္ရွိသည္။
ေရႀကီးေရလွ်ံမႈမ်ားေၾကာင့္ အမ္းၿမိဳ႕နယ္၊ ကံ့ေကာ္ၿမိဳင္ေက်းရြာအနီးရွိ ရန္ကုန္-စစ္ေတြကားလမ္း မုိင္တုိင္အမွတ္၊ ၁၈ မုိင္တြင္ ေရ အနက္ ၆ ေပႏွင့္ ေရျပင္အက်ယ္ေပ ၁၅ဝဝခန္႔ လမ္းေရေက်ာ္မႈျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိရာ နယ္ ေျမခံ တပ္မေတာ္ သားမ်ားက ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ား ျဖတ္သန္းသြားလာႏုိင္ရန္အတြက္ လမ္းေၾကာင္းျပသေပးျခင္း၊ ခရီးသည္ႏွင့္ ကုန္ပစၥည္း မ်ားအား ဖုိက္ဘာေလွမ်ားျဖင့္ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေပးျခင္းႏွင့္ လိုအပ္သည့္ ကူညီ ကယ္ဆယ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ား ေဆာင္ရြက္ေပး လ်က္ရွိေၾကာင္း သတင္းရရွိသည္။
(Unicode Version)
လမ်းရေကျော်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိသည့် ရန်ကုန်- စစ်တွေကားလမ်း၌
နယ်မြေခံ တပ်မတော်သားများက မော်တော်ယာဉ် လမ်းကြောင်း ပြသမှုများနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်မှုများ ဆောင်ရွက်
နေပြည်တော် ဇူလိုင် ၂၆
ရခိုင်ပြည်နယ်၊ အမ်းမြို့နယ်အတွင်း ဇူလိုင် ၂၂ ရက်မှ ယနေ့အထိ မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းပြီး ရန်ကုန်-စစ်တွေကားလမ်း အနိမ့် ပိုင်းနေရာများ၌ လမ်းရေကျော်မှုများကြောင့်ခရီးသွားပြည်သူများနှင့် ဒေသခံပြည်သူများ သွားလာရေးအခက်အခဲများဖြစ်ပေါ်လျက် ရှိရာ အနောက်ပိုင်းတိုင်းစစ်ဌာနချုပ်၊ အမ်းတပ်နယ်နှင့် မင်းပြားတပ်နယ် တို့မှ နယ်မြေခံ တပ်မတော်သားများက လိုအပ်သည့်ကူညီကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ပေး လျက်ရှိသည်။
ရေကြီးရေလျှံမှုများကြောင့် အမ်းမြို့နယ်၊ ကံ့ကော်မြိုင်ကျေးရွာအနီးရှိ ရန်ကုန်-စစ်တွေကားလမ်း မိုင်တိုင်အမှတ်၊ ၁၈ မိုင်တွင် ရေ အနက် ၆ ပေနှင့် ရေပြင်အကျယ်ပေ ၁၅ဝဝခန့် လမ်းရေကျော်မှုဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိရာ နယ် မြေခံ တပ်မတော် သားများက မော်တော်ယာဉ်များ ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ရန်အတွက် လမ်းကြောင်းပြသပေးခြင်း၊ ခရီးသည်နှင့် ကုန်ပစ္စည်း များအား ဖိုက်ဘာလှေများဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးခြင်းနှင့် လိုအပ်သည့် ကူညီ ကယ်ဆယ်ရေး လုပ်ငန်းများ ဆောင်ရွက်ပေး လျက်ရှိကြောင်း သတင်းရရှိသည်။
Posted by Unknown

ေထာင္ေမတၱာ အခန္း (၉)


ေထာင္ေမတၱာ
အခန္း (၉)
အမႈအမ်ဳိးမ်ဳိး လူအမ်ဳိးမ်ဳိး
***************************
(၄)ရွည္တိုက္မွာ ေနရစဥ္က မွတ္မွတ္ရရေလးေတြကို ျပန္ေျပာပါအံုးမယ္။ စာေတြလည္း ဖတ္ျဖစ္တယ္။ ငါ ဒီအထဲကေန မိသားစုအတြက္ ဘာလုပ္ေပးႏိုင္မလဲ ဆိုတာလည္း စဥ္းစားတယ္ေပါ့။ လူဆိုတာ ကိုယ့္အေျခအေနအရ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္မယ့္ အလုပ္ကို ေတြးရတာပါ။ အခန္း(၈)မွာ အိမ္က လာမေတြ႕ႏိုင္တဲ့ အက်ဥ္းသားေလးေတြ စားေရးေသာက္ေရး ဒုကၡေရာက္ရပံုကို ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ေထာင္မွာ ေန႔စဥ္ေကၽြးတာက စေရာက္စမွာ ပဲဟင္းတစ္လွည့္၊ ကန္စြန္းရြက္ခ်ည္ရည္တစ္လွည့္ ေကၽြးတယ္ဗ်။ တစ္ပတ္တစ္ခါ ၾကက္သားႏွင့္ ျမစ္ခ်ည္ သုိ႔မဟုတ္ ငါး ေကၽြးတယ္ဗ်။ တစ္ပတ္တစ္ခါ ၾကက္ဥျပဳတ္လည္း ရပါတယ္။ အဖြဲ႕က လူမ်ားေတာ့ ၾကက္ဥကို ျပန္ခ်က္စားၾကတယ္။ ကိုယ္ေတြကေတာ့ မခ်က္ဘူးေပါ့။ အဲဒီ ႏွစ္ႀကီးအက်ဥ္းသားေတြ ခ်က္တာကို ၀ိုင္းကူေပးရံုေလာက္ေပါ့။
တခ်ဳိ႕ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက က်န္းမာေရးအေၾကာင္းျပၿပီး လွ်ပ္စစ္ဒယ္အိုး (ဒယ္နီ)သံုးခြင့္ရတယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ ျပႆနာရွာတတ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြေပါ့ဗ်ာ။ ေထာင္ကလည္း ျပႆနာရွာသူကိုမွ အေလးထားတာဗ်။ ေအးေအးေဆးေဆး ေနသူဆို သိပ္ေတာ့ အေရးမစိုက္ခ်င္ဘူး။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဆိုသူမ်ားကေတာ့ ေထာင္ထဲေရာက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ ေထာင္ကြက္နင္းတယ္။ ရုပ္ရွင္ရိုက္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ သူတို႔လုိခ်င္တဲ့အခြင့္အေရး အရေတာင္းတယ္ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေထာင္ထဲေနခဲ့တာေတာ့ သူမ်ားနဲ႔တန္းတူမဟုတ္တဲ့ အခြင့္အေရးမ်ဳိး ဘာတစ္ခုမွ အေရးမဆိုခဲ့ပါဘူး။
ေထာင္ထဲမွာ ခ်က္ရတာေတာ့ မလြယ္ဘူး။ ဟိုးအရင္က ပံုစံပန္းကန္ျပားေတြကို ဒယ္အိုးလုိျဖစ္ေအာင္ ထုၿပီး သိမ္းထားၾကတာေလးေတြ ရွိတယ္။ သိသာသိေစ။ မျမင္ေစနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ စစ္ေဆးေရးလာလုိ႔ ေတြ႕ရင္ေတာ့ သိမ္းသြားေတာ့တာဗ်ဳိ႕။ (၄)ရွည္မွာဆိုရင္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက (၂)လုံးရွိတယ္။ အၿမဲတမ္းခ်က္လုိ႔လည္း မရပါဘူး။ ေညာင္သီးလည္းစား၊ ေလးသံလည္းနားေထာင္။ ေထာင္မွဴးလွည့္ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္နဲ႔ မတိုးေအာင္လည္း ေရွာင္ရတာေပါ့။ ခ်က္ၿပီဆုိရင္ ငါးေသတၱာဘူးေလးေတြကို မီးဖုိလုပ္၊ ေကာ္ခြက္ ေကာ္ဗူးအေဟာင္းေတြကို ထင္းအျဖစ္လုပ္ၿပီး မီးရိႈ႕ခ်က္ရတာ။ ေညွာ္နံ႔ထြက္တာေပါ့ဗ်ာ။ အထဲမွာ ေနလာတာၾကာေတာ့လည္း တစ္ေန႔လာ ပဲဟင္း၊ ကန္စြန္းရြက္ ခ်ည္ရည္ နဲ႔ ဘယ္အဆင္ေျပမလဲ။ အိမ္က လာပို႔ထားတဲ့ အာလူးေလး၊ ခရမ္းခ်ည္သီးေလး ခ်က္စားၾက။ ေထာင္ကေပးတဲ့ ၾကက္ဥျပဳတ္ကို ဟင္းျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခ်က္စားၾက။ အိမ္က ပို႔တဲ့ ငါးေျခာက္ငါးျခမ္းက ၾကာလာရင္မေကာင္းဘူးေလ။ ျပန္ေႏႊး၊ ျပန္ခ်က္ၿပီး စားၾကရတာေပါ့။
ရံုးထြက္ရက္ေတြ ရွိေနတုန္းကေတာ့ တစ္ပတ္တစ္ခါ အူစိုတာေပါ့ဗ်ာ။ ရံုးထြက္ရက္မရွိေတာ့တဲ့အခါၾကေတာ့ အိမ္က အလာကို ေမွ်ာ္ရတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အိမ္ကမလာခင္ ကြမ္းေၾကြးေတြ တင္တင္ေနလုိ႔ အိမ္က ဘယ္ရက္လာမလဲ။ ကြမ္းေၾကြးေပးဖုိ႔ ေမွ်ာ္ရတာဗ်ဳိ႕။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ေန႔ တစ္ေထာင္ဖုိးေလာက္ ရပါတယ္။ အဲဒီလုိ အၿမဲဆင္းေလးေတြ၊ ေဘာက္ဆင္းေလးေတြၾကေတာ့လည္း ကိုယ္က ေကၽြးခ်င္ေသးတယ္။ ဒီထက္ေတာ့ ပိုမဆင္းရဲပါဘူးကြာဆိုၿပီး အလွဴလုိ႔သေဘာထားၿပီး ေကၽြးတယ္။ ကိုယ္တတ္ႏိုင္တာ ဒါေလာက္ပဲေလ။
က်သြားတဲ့ တစ္အုပ္ႀကီးထဲမွာ ကိုဖုိးသားကေတာ့ ကံအေကာင္းဆံုးပဲဗ်။ ဗဟန္းတရားရံုးမွာ ကၽြန္ေတာ္၊ ကိုဖိုးသားအပါအ၀င္ သံုးဦးစြဲဆိုခံရတယ္။ ကိုဖိုးသားလည္း ၅၀၅(ခ)အကပ္ခံရပါတယ္။ သို႔ေပေသာ္ ၅၀၅(ခ) မွာ ကိုဖိုးသားလြတ္သြားတယ္။ ပုဒ္မ(၁၉)အတြက္ တစ္လပဲ ခံရတယ္။ သို႔ေပေသာ္ ေထာင္ထဲမွာ (၃)လနီးပါး ေနသြားရတယ္။ ခံရသူဘက္က နစ္နာတာေပါ့ဗ်ာ။
ကိုဖိုးသားရွိေနတုန္းကဆိုရင္ ကိုဖိုးသားက ပုတီးေလးေတြကို ခ်ီနဲ႔အေပၚကေန ထိုးတာေပါ့။ ဘညြန္႔ဆီက သင္ၿပီး သူလည္းအဲဒါေလးေတြ ထုိးတယ္။ ထမင္းစားခါနီးဆိုရင္ ကိုဖိုးသားက တို႔စရာ တာ၀န္ယူၿပီး လုပ္ေပးတယ္။ တစ္ေယာက္ထြက္သြားေတာ့လည္း ေထာင္ထဲမွာ က်န္ခဲ့တဲ့သူကေတာ့ ဟာတာတာ ျဖစ္သြားတာေပါ့ဗ်ာ။ လြတ္သြားတဲ့သူကေတာ့ ဘယ္ေျပာေကာင္းမလဲ။ လွည့္ေတာင္မၾကည့္ေတာ့ဘူး။ (ေနာက္တာပါ)။ ညီလုိ အကိုလို ေနၾကတာပါပဲ။
တစ္တိုက္နဲ႔ တစ္တိုက္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အသြားအလာနည္းတယ္။ (၂)ရွည္ဘက္က လူေတြ၊ (၅)တိုက္ ဘက္က လူေတြ လာၾကပါတယ္။ ကိုအငယ္ေကာင္တို႔၊ ဘညြန္႔တို႔နဲ႔ ရင္းႏွီးၾကတဲ့သူေတြေပါ့။ ဦးျမင့္ေဆြ ဆိုရင္ သမၼတႀကီးလုိ႔ ေခၚၾကတယ္။ ဒုသမၼတ ဦးျမင့္ေဆြနဲ႔ နာမည္တူတာကိုး။ သူက (၄)ရွည္ မွာ လာလာၿပီး ျခင္းခတ္တယ္။ ေနာက္ၿပီး (၅)တိုက္က ဘတင္ညြန္႔ဆိုရင္ တိုက္ထဲမွာ အသက္အႀကီးဆံုးေပါ့။ သားဖမ္းစက္ေလွမွာ စက္ဆရာလုပ္ရင္း စက္ေပၚမွာ မူးယစ္ေဆးေတြ တင္လာတာကို မသိဘဲ အမႈတြဲထဲ ပါလာခဲ့ရတဲ့ အဘပါ။ အဘတင္ညြန္႔ကိုေတာ့ ႀကံဳရင္ ႀကံဳသလုိ မုန္႔၊ ေကာ္ဖီ၊ ေခါက္ဆြဲထုတ္ေလးေတြ ေပးပါတယ္။ သစ္သီးေလးေတြ ပါလာရင္လည္း အဘကို လူႀကီးတစ္ေယာက္အျဖစ္ ဂါရ၀ထားၿပီး သြားေပးျဖစ္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ေယာက္က ကိုစီဖူး ေပါ့။ သူက ကရင္ပါ။ သြားပံုလာပံုက မိန္းကေလးလုိပဲ ကႏြဲ႕ကယပံုစံေလး။ ကိုအငယ္ေကာင္ဆီ မၾကာမၾကာလာတယ္။ သူခ်က္တဲ့ ဟင္းေလးေတြ လာပို႔တယ္။ သူက ဆံပင္အရွည္ ထားတယ္။ မိန္းမပံုလည္း ေပါက္ေတာ့ သူ႔ကို စီစီ လုိ႔ စၾကတယ္။ သူကေတာ့ စိတ္မဆိုးတတ္ပါဘူး။
ကၽြန္ေတာ္ ေထာင္ထဲေရာက္ၿပီးမွ ဆံပင္တစ္ခါပဲ ညွပ္တယ္။ ေထာင္ထဲမွာ ဆံပင္ညွပ္ေပးတာက အခ်ဳပ္ရံုးက လႊတ္တဲ့ ေခါင္းညွပ္ဆရာ လာရင္လာ။ မလာရင္ (၂)ရွည္က ကိုဦး ညွပ္ေပးတယ္။ ကိုဦးက ဆံပင္သိပ္ညွပ္တတ္ေသးတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အေျပာင္ထုိးေပးတာပဲ။ သူ႕ကိုသြားၿပီး ေဒၚနယ္ထရမ့္ေက ညွပ္ေပးပါလုိ႔ ေခါင္းစားခဲ့တယ္။ အဲဒီတစ္ခါပဲ ညွပ္ၿပီး ဆံပင္အရွည္ ျပန္ထားတယ္။ ျမတ္ဘုန္းမိုရ္ကိုလည္း ဆံပင္အရွည္ထားခုိင္းတယ္။
(၄)ရွည္မွာ ရွိတဲ့ ၀မ္ေ၀့လံုဆိုတဲ့ တရုတ္ေလးက ကိုတင္လင္းထုိက္ကို အရမ္းခင္တယ္။ ကိုတင္လင္းထုိက္ လွဴရင္ သူလုိက္လွဴတယ္။ ျမန္မာစကား မတတ္ေသးေပမယ့္ သူ႕ကို ဘာေျပာသလဲဆိုတာ သိတယ္။ လူမႈေရးနားလည္ပါတယ္။ တရုတ္ဆိုေတာ့လည္း တရုတ္ေပါ့။ သူတို႔အတြဲက ၀မ္ေ၀့လံုအပါအ၀င္ ေနာက္ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ နာမည္ေတြေတာ့ မသိဘူး။ တစ္ေယာက္ကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္၀လုိ႔ ၀တုတ္လုိ႔ ေခၚတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကိုေတာ့ ေအးတယ္ ဆိုၿပီး ေမာင္ေအးလုိ႔ အမည္ေပးခဲ့ၾကတယ္။ ျခင္းမခတ္တတ္ၾကဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ခတ္ရင္ ေမာင္ေအးက ၀င္ခတ္တယ္။ သူက မခတ္တတ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္တန္တန္လူက မခတ္ခ်င္ဘူး။ သူ႕ကို ျခင္းခတ္တတ္ေအာင္လည္း သင္ေပးခဲ့ေသးတယ္။ ေျခခြင္၊ ေျခဖ်ားေလာက္ေပါ့။
ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ျမတ္ဘုန္းမိုရ္ ဆံပင္နည္းနည္းရွည္လာေတာ့ (၃)တုိက္က ကိုစီဖူးကို စီစီ လုိ႔ စေနၾကတာကိုး။ အဲဒါ ၀မ္ေ၀့လံုက ျမတ္ဘုန္းမိုရ္ကို ဒီဒီလုိ စတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္လွည့္လာၿပီး ဘီဘီ လုိ႔ စတယ္။ အဲဒီ တစ္ေယာက္ကေတာ့ မ်က္ႏွာလည္း ေျပာင္တယ္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တယ္။
(၄)ရွည္မွာ ကိုနဂါးေလးလည္း ရွိတယ္။ ဦးကိုေလး၊ ဦးေနလင္းတို႔လည္း ရွိေနေသးတယ္။ ဦးကိုေလး ကေတာ့ လူမိုက္မ်ားနဲ႔ အကၽြမ္းတ၀င္ရွိတယ္။ သူ႔ကိုလည္း ေလးစားၾကပါတယ္။ သူကေတာ့ စာဖတ္လုိက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လုိက္။ တစ္ခါတေလ ႏိုင္ငံေရးအေၾကာင္းေလးေတြ ေျပာလုိက္ေပါ့။ ဦးကိုေလးနဲ႔ ဦးေနလင္းက ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔မလြတ္ခင္ကတည္းက လြတ္သြားၾကတယ္။
ေထာင္ထဲမွာက ရန္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ ျပစ္ဒဏ္တိုက္ပို႔တယ္။ ေဆးမိတယ္ဆိုရင္ ျပစ္ဒဏ္တိုက္ပို႔တယ္။ ျပစ္ဒဏ္တိုက္က တျခားေနရာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ (၄)ရွည္နဲ႔ မ်က္ေစာင္းထုိးမွာပါပဲ။ ဘုရား၀င္းနဲ႔ ကပ္ရပ္ေပါ့။ အၿမဲဆင္းေလးေတြ၊ ေဘာက္ဆင္းေလးေတြလည္း အဲဒီတိုက္မွာပဲ ေနၾကရတာပါ။ ျပစ္ဒဏ္နဲ႔ လာတဲ့သူကိုေတာ့ ေျခက်င္းခတ္၊ ေဒါက္တပ္ၿပီး ထားပါတယ္ဗ်ာ။ ျပစ္ဒဏ္တစ္ခါျဖစ္ရင္ ေျခက်င္းခတ္၊ ေဒါက္တပ္ၿပီး (၁၄)ရက္ ေနရပါတယ္။ ရန္ျဖစ္တဲ့သူ၊ ရံုးအျပန္မွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးမိ၊ ေဆးလိပ္မိတဲ့သူေတြ ေပါ့။
အၿမဲဆင္းေလးေတြ လြတ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ျပန္သြားရင္ ၀တ္စရာမရွိလို႔၊ လမ္းစရိတ္မရွိလုိ႔ဆိုရင္ အားလံုးက တတ္ႏိုင္သေလာက္ ေထာက္ေပးၾကပါတယ္။ ၀န္ထမ္းထဲက ကိုေ၀ယံဦးတို႔၊ ေစာေဆးပြဲအား (ကရင္)၊ ကိုရန္မ်ဳိးႏိုင္တို႔ဆိုရင္လည္း သူတို႔ဆီ ဆရာလမ္းစရိတ္မရွိလုိ႔ မုန္႔ဖိုးေပးပါအံုးဆိုရင္ ၃၀၀၀ တန္သည္၊ ၅၀၀၀ တန္သည္ အၿမဲဆင္းေလးေတြကို ေပးလုိက္ၾကတာပါပဲ။ ၀န္ထမ္းတိုင္း မဆိုးဘူးဆိုတာေတာ့ အသိအမွတ္ျပဳရပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ ေျပာဆို ဆက္ဆံၾကရာမွာလည္း ညီလုိအစ္ကိုလုိပါပဲ။ တခ်ဳိ႕၀န္ထမ္းေတြေတာ့လည္း ေငါက္ခ်င္၊ ေဟာက္ခ်င္ ဘီလူးရုပ္ဖမ္းထားၾကတဲ့သူေတြလည္း ရွိမွာေပါ့။
ေထာင္ထဲမွာ ၀န္ထမ္းေတြ ဘာဆံုးရံႈးရသလဲဆိုရင္ ကြမ္းအေၾကြးေရာင္းတာေပါ့။ ကေလးေတြက ဆရာ ဒီတစ္ပတ္ေထာင္၀င္စာလာရင္ ေပးပါ့မယ္ဆိုေတာ့ သူတို႔ကလည္း ေပးတယ္။ တစ္ပတ္မလာ၊ ႏွစ္ပတ္ မလာ ၾကာလာေတာ့ ၂ေသာင္း၊ ၃ေသာင္းေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။ အဲဒီလုိလူေတြက ရုတ္တရက္ လြတ္သြားတယ္။ မဟုတ္ရင္လည္း ေထာင္ေျပာင္း ပါသြားၾကတယ္ဆိုရင္ ေထာင္၀န္ထမ္းေတြမွာ ပိုက္ဆံဆံုးရပါတယ္။ ဘယ္ကိုမွလည္း လုိက္ေတာင္းလုိ႔ မရပါဘူး။ အဲဒီလုိအျဖစ္မ်ဳိးကလည္း ခဏခဏ ႀကံဳရပါတယ္။ မရွိတဲ့သူကို လည္စိညွစ္ေတာင္းလုိ႔ ရတဲ့ကိစၥလည္း မဟုတ္ပါဘူး။
ေထာင္၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ သေဘာကေတာ့ ျပႆနာမရွာနဲ႔။ ေအးေဆးပါပဲ။ ျပႆနာရွာတတ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ရွိေနၿပီဆိုရင္ သူတို႔လည္း စိတ္ညစ္ရတာပဲ။ အလုပ္လည္း ရႈပ္ပါတယ္။ အျခားအမႈနဲ႔ က်တဲ့ေကာင္ေတြ ျပႆနာရွာလုိ႔ေတာ့ ေထာင္၀န္ထမ္းက ဘယ္လက္ခံလိမ့္မလဲ။ တြယ္သင့္တဲ့သူ တြယ္တာေပါ့။ ေထာင္ထဲမွာ ျပႆနာအရွာဆံုးကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမားအမည္ခံေတြေပါ့။ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြမွာ သူတုိ႔ေထာက္ျပေျပာဆို တာေတြ မွန္ေကာင္းမွန္ပါတယ္။ အခြင့္အေရးေတာင္းတာၾကေတာ့ ႏုိင္ငံေရးသမားဆိုသူမ်ားဟာ သူမ်ားေတြမရတဲ့အခြင့္အေရးမ်ဳိး သူတို႔က လုိခ်င္တာ။ ေထာင္မွဴး၊ ေထာင္၀န္ထမ္းေတြက ျပႆနာမျဖစ္ ရေလေအာင္လုိ႔ သူတို႔အလုိကို လုိက္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ေပးၾကရပါတယ္။

ေနာင္ေတာ္ေလး (ဘုိကေလး)

ေထာင္ေမတၱာ အခန္း (၈)


ေထာင္ေမတၱာ
အခန္း (၈)
(၄)ရွည္တိုက္မွာ ေနရစဥ္က
***************************
ေထာင္ထဲစေရာက္သြားကတည္းက (၄)ရွည္ တုိက္ အခန္း(၂)မွာ ေနၾကရပါတယ္။ (၁)ခန္းမွာ ဘညြန္႔ ရွိတယ္။ ဘညြန္႔(ခ) ဦးညႊန္႔၀င္း တို႔လုိ ႏွစ္ႀကီးအက်ဥ္းသားေတြက သုိးေမႊးပု၀ါေလးေတြ ထုိးတယ္။ တခ်ဳိ႕က funcy ေကာ္သီးေလးေတြနဲ႔ ပိုက္ဆံအိတ္ေလးေတြ ထိုးတယ္။ အံုးမႈတ္ခြက္ လက္မႈပညာသည္ ေတြလည္း ရွိတယ္။ ႏွစ္ႀကီးအက်ဥ္းသားေတြ မိသားစုကလည္း လာမေတြ႕ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူး။ သူတုိ႔ ရွာလုိ႔ရႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔ ေငြရွာၾကရတယ္။
အခ်ဳပ္သား အသစ္ေရာက္လာၿပီဆိုေတာ့ သူ႔တုိ႔လက္ျဖစ္ေလးေတြ အားေပးလုိ႔ရတာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႕ထဲက လူေတြကလည္း သိုးေမႊးသဘက္ေတြ၊ အံုးမႈတ္ခြက္ လက္မႈပစၥည္းေလးေတြ၊ funcy ပိုက္ဆံ အိတ္ေလးေတြကို အားေပးၾကပါတယ္။ ရံုးထြက္တိုင္း ယူလာလုိ႔ ရတယ္။ အဲဒီပစၥည္းေလးေတြအတြက္ ေထာင္က တင္းၾကပ္တာမရွိဘူး။
ဘညြန္႔၊ ေစာေမာထ တို႔က သိုးေမႊးသဘက္ထုိးတာမ်ားတယ္။ အရင္ကဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ လက္ျဖစ္ေလးေတြ အေရာင္းသြက္တယ္။ ေစ်းလည္း ရတယ္။ အေဆာင္ဘက္က အသိေတြဆီပို႔ၿပီး ေရာင္းၾကတယ္လုိ႔ ေျပာတယ္။ ေဆးရံုဘက္လည္း သြားေရာင္းလုိ႔ ရတယ္။ သူတို႔ ကြမ္းဖုိးေလာက္ေတာ့ အဆင္ေျပတာေပါ့။ အၿမဲတမ္း ေရာင္းလုိ႔ရတာမဟုတ္ေတာ့လည္း စီးပြားျဖစ္ရယ္လုိ႔ ေျပာမရပါဘူး။
ဘညႊန္႔က သိုးေမႊးနဲ႔ လက္ပတ္ထုိးတာေလးေတြ သင္ခ်င္တဲ့ ကေလးေတြကို သင္ေပးတယ္။ အၿမဲဆင္း၊ ေဘာက္ဆင္းဆိုတာ ရွိတာ ရွိတယ္။ အၿမဲဆင္း ဆိုတာကေတာ့ တစ္တိုက္ဆီမွာ ထမင္းပို႔၊ ေရေႏြးပို႔ေပး လုပ္ရတဲ့ ကေလးေတြပါ။ စစ္ေျပးနဲ႔ က်ေနသူေတြပါသလုိ အျခားေသာ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္မႈ၊ ေမွာင္ရိပ္ခိုမႈ၊ လုယက္မႈ၊ ခိုးမႈနဲ႔ က်တဲ့ သူေတြကို ခိုင္းပါတယ္။ (၆)လ၊ (၉)လ၊ တစ္ႏွစ္က် ေနသူေတြေပါ့။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ စေရာက္ခ်ိန္ (၄)ရွည္မွာ ရခုိင္ေလးတစ္ေယာက္က အၿမဲဆင္းလုပ္တယ္။ အလုပ္လည္း လုပ္ပါတယ္။ သူ႔တာ၀န္ သူေက်ေအာင္ေတာ့လုပ္တယ္။ လုပ္ေပမယ့္လည္း တခ်ဳိ႕ႏွစ္ႀကီးက်အက်ဥ္း သားေတြက ေငါက္တာ ငမ္းတာေတာ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေငါက္လားငမ္းလားဆိုရင္လည္း ကေလးေတြမွာ ခံရပါတယ္။ စိတ္ေတာ့မေကာင္းဘူး။ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြေတာ့ ၀င္မေျပာပါဘူး။ ျပႆနာမႀကီးေလာက္တဲ့ ဟာမ်ဳိး သူ႔လည္းေဖ်ာင္းဖ် အၿမဲဆင္းေလးေတြကိုလည္း သတိေပးရံုေလာက္ပါပဲ။
စစ္ေျပးမႈနဲ႔က်ၿပီး (၄)တိုမွာ အၿမဲဆင္းလုပ္ေနတဲ့ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဘုိကေလးသား လုိ႔ ေျပာလုိ႔ ကိုယ့္နယ္သားဆိုေတာ့လည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ေလး ေကာ္ဖီ၊ မုန္႔၊ အ၀တ္အစားေလးေတြ ေပးပါတယ္။ သူ႔ကိုမွေပးတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အျခား အၿမဲဆင္းေလးေတြ၊ ေဘာက္ဆင္းေလးေတြ ကိုယ္နဲ႔ ရင္းႏွီးလာၿပီဆိုရင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ ေပးရတာပါပဲ။
ေဘာက္ဆင္းထဲက မအူပင္သား ေျမြေပြးဆိုတဲ့ ေကာင္ေလး ေျပာတာလည္း မွတ္မွတ္ရရပါပဲ။ သူ႕ညီမေတြ ရွိရာ ေတာင္ငူကေန ျပန္လာသတဲ့။ လမ္းမွာ ဓားေတြ ေရာင္းတာေတြ႕ေတာ့ ငွက္ႀကီးေတာင္ဓားတစ္ေခ်ာင္း ၀ယ္ၿပီး စလြယ္သိုင္း ျပန္လာသတဲ့။ လိႈင္သာယာ ေအာင္မဂၤလာအေ၀းေျပး ထမင္းဆိုင္မွာ ဓားလြယ္ၿပီး ထမင္းစားေနတုန္း ဘယ္သူက လက္တို႔လုိက္လဲ မသိပါဘူး။ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္မႈနဲ႔ ရဲကဖမ္းၿပီး ေထာင္ထဲပို႔လုိက္တာ။ မိသားစုဆိုလုိ႔လဲ ညီမတစ္ေယာက္ပဲ ရွိေတာ့တယ္တဲ့။ ဘယ္မိသားစု၀င္ကမွလည္း လာမေတြ႕ဘူး။ ဘာအလုပ္ လုပ္လဲဆိုေတာ့ တံငါလုပ္တယ္။ ငါးရွာ ဖားရွာေပါ့။
သူက ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ “အေဆာင္ဘက္မွာ ေနရတာကိုႀကီးရာ လမ္းေဘးက ေခြးကမွ လုိက္ရွာရင္ ထမင္းသိုး ဟင္းသုိးေလး ရႏိုင္ေသးတယ္။ ဘာမွ စားစရာမရွိဘူး” တဲ့။ တိုက္ထဲေရာက္လာေတာ့ ေကာ္ဖီတိုက္တဲ့သူနဲ႔ ဟင္းေလးေပးေကၽြးတဲ့သူနဲ႔ နည္းနည္းအဆင္ေျပတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ သူက လိႈင္သာယာက ဘုရား၀င္းဘုတ္ကိုင္ လုပ္သြားတဲ့ ကို၀တုတ္နဲ႔ တြဲေဘာ။ ကို၀တုတ္က ရွာလုိ႔ရတာေလး သူ႔ေပးေကၽြးတယ္။
ရခုိင္ေလး လြတ္သြားေတာ့ အၿမဲဆင္းေျပာင္းတယ္။ နာမည္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ေကာင္ေလးက စာမတတ္ဘူး။ တိုက္ထဲကလူေတြ ေစ်း၀ယ္မွာရင္ စေနတစ္ပတ္ တစ္ခါ မွာလုိ႔ရတယ္။ ေထာင္မွာ ပိုက္ဆံ ထည့္ထားရတာေပါ့။ ေကာင္ေလးက (၄)တုိက္ဆိုေတာ့ (၄)တုိက္ကို ပို႔ရမယ့္ ပစၥည္းဆိုၿပီး ယူလာတယ္။ ဘယ္သူ႕ကို ဘာေပးရမလဲ သူမသိဘူး။ သာေကာႀကီးက အဲဒါေတြကို တာ၀န္ခံၿပီး ခြဲျခမ္းေရး လုပ္ေပးရတယ္။
သူလြတ္သြားျပန္ေတာ့ ၀ဲေက်ာ္ဆိုတဲ့ လွည္းကူးက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။ ျပည့္စံုလုိ႔ ေခၚတယ္။ သူေထာင္ထဲေရာက္မွ ၀ဲေတြေပါက္တယ္။ ကိုယ္ေတြကေတာ့ တတ္ႏိုင္တဲ့ ေဆးေလးေတြ ေပးပါတယ္။ သူ႔လည္း အိမ္က လာမေတြ႕ႏိုင္ဘူး။ ဆိုင္ကယ္ ကယ္ရီေမာင္းတယ္။ ဆိုင္ကယ္ထဲမွာ ဓားထည့္ထားတာ ဘယ္သူက လက္တို႔လုိက္သလဲ မသိရဘူး။ လက္နက္ကိုင္ေဆာင္မႈနဲ႔ က်ရတာပဲ။ သူ႔ကိုအၿမဲဆင္း ခုိင္းမယ္ဆိုေတာ့ ၀ဲေတြေပါက္ေနလုိ႔ တခ်ဳိ႕က ရြံၾကတယ္။ အဲဒါနဲ႔ သူ႕အစား တျခားလူထည့္လုိက္ၾကတယ္။ သူကေတာ့ ကိုအငယ္ေကာင္ဆီ အၿမဲလာတယ္။ ကိုငယ္အေကာင္က အ၀တ္းေလး ဘာေလး ေလွ်ာ္ခိုင္းတယ္။ စားစရာေလး၊ ေကာ္ဖီေလးေပးတယ္။
ဘုိကေလးက စစ္ေျပးေလးလည္း အဲဒီလုိပါပဲ။ ဟိုလူ႕အ၀တ္လုိက္ေလွ်ာ္ေပး၊ (၅၀၀) (၁၀၀၀)ရ၊ ကြမ္းဖိုးေလး၊ ေကာ္ဖီဖုိးေလး ရတာေပါ့။ မိသားစုအဆင္မေျပတဲ့ အက်ဥ္းသားေတြမွာ ေထာင္ထဲမွာ အဲဒီလုိနည္းနဲ႔ ေထာင္ထဲက ေန႔စြဲေတြကို ျဖတ္သန္းၾကရပါတယ္။
သူတို႔လုိအပ္ေနလုိ႔ ကိုယ့္မွာ ရွိရင္ေတာ့ ေပးလုိက္၊ ေကၽြးလုိက္ တာပါပဲ။ ဘာေပးလုိ႔ ဘာလုပ္ေပးရမယ္ ဆိုၿပီး မခိုင္းပါဘူး။
ေန႔စဥ္ဘယ္လုိ ျဖတ္သန္းလဲ ဆိုရင္ေတာ့ ပံုမွန္ ဘုရားရွစ္ခုိးျဖစ္တယ္။ မနက္ဆို ျခင္းခတ္၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္ၿပီး ေရးခ်ဳိးၾက။ ထမင္းစားခ်ိန္နီးရင္ သတင္းစာေမွ်ာ္ၿပီးဖတ္ၾက။ အျပင္ကသတင္းေတြ လက္မလြတ္ပါဘူး။ Eleven မီဒီယာက ေရးသားေဖာ္ျပတဲ့ အၾကမ္းဖက္ဘဂၤလီေတြ သတင္း စုထားတာ ကၽြန္ေတာ့္မွာ တစ္ထပ္ႀကီး ပါလာပါတယ္။ ေန႔လယ္ (၁၂း၀၀)နာရီဆိုရင္ အခန္းထဲ ျပန္ပိတ္ထားတယ္။ စာဖတ္ၿပီး တေရးတေမာအိပ္ၾကတာေပါ့။ (၂း၀၀)နာရီ ျပန္ဖြင့္ရင္ ဟိုးနားစုစု၊ ဒီနားစုစု စကားေျပာၾက။ သတင္းေတြ အေပၚ ေ၀ဖန္ၾက။ ၃နာရီေလာက္ဆို ျခင္းခတ္ၾကျပန္ၿပီ။ မခ်ိေအာင္လုိ႔ လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ေနၾကရတာေလ။
ညေန(၅း၃၀)ဆိုရင္ တန္းပိတ္ၿပီေပါ့ဗ်ာ။ တန္းပိတ္ၿပီးရင္ ေထာင္မွဴးနဲ႔ ေထာင္၀န္ထမ္းေတြ လွည့္ၿပီး လူစစ္တယ္။ ဘာကို ျပန္အမွတ္ရလဲဆိုေတာ့ ရြာမွာ ဘဲေတြေမြး၊ ဘဲေတြ ၿခံထဲျပန္သြင္းၿပီဆိုရင္ တျပဴး၊ ႏွစ္ျပဴး အေကာင္ေရစစ္ရတာ။ အခုလည္း ငါတို႔ဘ၀ဟာ ဒီလုိျဖစ္ေနပါေပါ့လားေပါ့။
ေထာင္၀န္ထမ္းေတြရဲ႕ တာ၀န္ကလည္း လူေလ်ာ့လုိ႔မရဘူးေလ။ လူေလ်ာ့၊ လူေပ်ာက္ ဆိုရင္ သူတို႔ အလုပ္ရႈပ္ၿပီ။ ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထေတာ့ နည္းပါတယ္။ အဲဒီလုိ လူေလ်ာ့၊ လူေပ်ာက္ ျဖစ္ဖူးတာေတြလည္း ရွိတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။
ေနာင္ေတာ္ေလး (ဘုိကေလး)

ေထာင္ေမတၱာ အခန္း (၇)


ေထာင္ေမတၱာ
အခန္း (၇)
ရံုးထြက္ရက္မ်ား
***************************
အေစာပိုင္းရံုးထြက္ရက္ေတြ ကမာရြတ္တရားရံုးမွာ ဘီလူဆိုင္းတီးရတာကို ေျပာခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ကမာရြတ္ ရံုးထြက္က လူေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိ ထြက္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရံုးထုတ္တဲ့ ရက္ဆိုရင္ တရားသူႀကီးက တျခားသူေတြကို ရံုးခ်ိန္ေခၚမထားပါဘူး။ လိႈင္နဲ႔ တြဲထြက္ရတာျဖစ္လုိ႔ ေထာင္ကေန တရားရံုးအလာမွာေတာ့ လူနည္းနည္းၾကပ္ပါတယ္။ အျပန္ေတာ့ (၄)ေယာက္တည္း ျပန္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း တရားရံုးမွာ ၾကာၾကာမေနခ်င္။ ေရာက္ၿပီး ျမန္ျမန္စစ္၊ ထမင္းစားၿပီးတာနဲ႔ ျပန္ပို႔ခုိင္းပါတယ္။
ဗဟန္းတရားရံုး ရံုးထြက္ကေတာ့ အေတာ္စိတ္ညစ္ဖုိ႔ ေကာင္းပါတယ္။ လူ(၄၀) (၅၀) ျပြတ္သိပ္ၿပီး လုိက္ရတာပါ။ တရားသူႀကီးကိုေရာ ရဲကိုေရာ အဲဒီလုိ ရံုးမထြက္ႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ ေျပာရျခင္း အေၾကာင္းက ဗဟန္းတစ္ရံုးတည္းမဟုတ္ဘဲ ဗဟန္း၊ လသာ၊ ဒဂံု (၃)ရံုးတြဲၿပီး လွည့္ပတ္ ပို႔တာပါ။ အျပန္ဆိုလည္း အေတာ္မိုးခ်ဳပ္မွ ေရာက္ပါတယ္။
ရဲေတြဟာ သူတို႔ေၾကာက္ရတဲ့သူမဟုတ္ရင္ မစဥ္းစားေပးပါဘူး။ ဗဟန္းရံုးထြက္မွာ မူးယစ္ေဆးသမားေတြ မ်ားပါတယ္။ ျဖဴျဖဴသန္႔သန္႔ ညီေလးေတြလည္း ေဆးမႈနဲ႔ ေထာင္ထဲ ေရာက္ေနတာ ျမင္ရေတာ့ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး ေဆးမႈနဲ႔ပဲ အခ်ဳပ္ခံထားတဲ့ အေျခာက္ေတြလည္းပါတယ္။
ဆိုးတာကဘာလဲဆိုေတာ့ ရံုးထြက္တဲ့အခါ ကားေပၚမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္တာေလာက္ကို ျပႆနာ လုပ္မေျပာဘူး။ ဗဟန္းရံုးထြက္ကားေပၚမွာ ေဆးျပားေတြ ပါတယ္။ မူးယစ္ေဆးေၾကာင္း အခ်ဳပ္ခံထားရတဲ့ ကေလးေတြ အခ်ဳပ္ကားေပၚမွာ ေဆးခ်ၾကတယ္။ ကိုယ္ေတြက မျမင္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနလုိ႔ ရတာလည္း မဟုတ္ဘူး။ အခ်ဳပ္ကားေပၚမွာ ရဲ ႏွစ္ေယာက္၊ သံုးေယာက္ပါတယ္။ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေနေပးၾကတယ္။ ပိုဆိုးတာက အဲဒီအခ်ဳပ္ကားေပၚမွာ ေဆးခ်ဖုိ႔ ခဲျပား၊ မီးျခစ္ပါလာတယ္။ ဒါကို ဘယ္သူေတြက စီစဥ္ေပးတာလဲ။ ရဲေတြပါ။ အားလံုးကို သိမ္းႀကံဳးေျပာလိုျခင္းမဟုတ္ပါ။ ဒီကားေပၚမွာ တာ၀န္က်တဲ့ ရဲေတြဟာ ကေလးေတြ ပ်က္စီးေဆးမယ့္ ေဆး၀ါးကို ဖန္တီးေပးၿပီး ကိုယ္က်ဳိးရွာေနၾက တယ္။ အဲဒီရံုးထုတ္မွာ ထြက္လာတဲ့ အေျခာက္ေတြကလည္း ေဆးေတြ သူတို႔နည္း သူတို႔ဟန္နဲ႔ ယူလာၾကပါတယ္။ ကားေပၚမွာ သံုးၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း ေထာင္ထဲထိ ေရာက္ေအာင္ သယ္သြားၾကတယ္။ သယ္ပံုသယ္နည္းေတြကေတာ့ မ်ဳိးစံုရွိပါတယ္။ ေထာင္အေတြ႕အႀကံဳ ရွိသူတိုင္းလည္း သိပါတယ္။
WY ေဆးျပားေစ်းက  တစ္လံုး (၅၀၀၀) ကေန (၃)လံုးကို (၂၀၀၀၀) အထိ ေစ်းေပါက္ပါတယ္။ ပစၥည္းရွားရင္ ရွားသလုိ ေစ်းတင္ေရာင္းၾကတာေပါ့။
ေထာင္ထဲမွာ ေန႔စဥ္သတင္းစာေတြ မွာယူ ဖတ္ရႈလုိ႔ရပါတယ္။ မွာဖတ္ၾကပါတယ္။ ေထာင္ထဲေရာက္ၿပီး ၃လေလာက္အၾကာ မူးယစ္ေဆး၀ါးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဥပေဒျပင္မယ္ဆိုေတာ့ သံုးစြဲသူေတြကို လူမႈေရး ပစ္ဒဏ္ေလာက္သာ ခ်မယ္။ ေရာင္းခ်သူေတြကိုသာ အဓိကအေရးယူမယ္ဆိုတဲ့ အစိုးရရဲ႕ ေပၚလစီ ထြက္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ သံုးစြဲျခင္းေၾကာင့္ က်ခံေနရတဲ့ ညီငယ္ေတြက အဲဒါေလးကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ထားၾကတယ္။ ဥပေဒျပင္ဆင္ေရးက ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မလုပ္ေတာ့ ေမွ်ာ္သူေမာရပါတယ္။
အျခားသတင္းတစ္ခုမွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေထာင္ထဲကထြက္ေနတဲ့ ပံုစံမ်ဳိး ေျပာတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဒါကေတာ့ တစ္ဖက္သတ္ အျပစ္ရွာျခင္းပဲ။ ေထာင္ထဲမွာ ဘယ္ေနရာကေန ကုန္ၾကမ္းရွာၿပီး ေဆးထုတ္မလဲ။ အဓိက က်တာက ရဲပါ။ အထဲေရာက္ေနတဲ့ မူးယစ္ေဆး၀ါး ေရာင္းခ်သူ၊ သံုးစြဲသူ အားလံုးဟာ ရံုးထြက္ကေန သယ္လာၾကတာပါ။ ေထာင္က ၾကပ္မက္စစ္ေဆး ရွာေဖြတာ မလုပ္ဖူးလားလုိ႔ ေမးရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ သူတို႔စစ္တာကို မခံႏိုင္လုိ႔ သီးျခားစစ္ခုိင္းရပါတယ္။
ရံုးျပန္မွာ အားလံုးကို စစ္ေဆးပါတယ္။ ပါးစပ္ဟ၊ ပုဆိုးျဖန္႔ခါ၊ အက်ၤ ီအိပ္ကပ္ေတြပါ တစ္ခုမက်န္ ရွာပါတယ္။ သုိ႔ေပေသာ္ ရံုးထြက္ မူးယစ္ေဆးသမားမ်ားဟာ ဒီလုိစစ္ေဆးျခင္းကို ေနာေက်ေနၿပီ။ ဖင္စအိုထဲ ထည့္ သယ္လာတယ္။ ေထာင္ထဲေရာက္မွ ၀မ္းႏႈတ္ေဆးေသာက္ၿပီး ထုတ္တယ္။ မ်ဳိခ်ၿပီး သယ္လာတယ္။ ေထာင္ထဲေရာက္မွ အန္ထုတ္တယ္။ အဲဒါေတြပါ။
ေထာင္၀န္ထမ္းေတြက မသကၤာတဲ့သူကို ၀မ္းသြားခိုင္းတာမ်ဳိး၊ အန္ခိုင္းတာမ်ဳိးအထိ လုပ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိေတြ လုပ္ေတာ့လည္း လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္သလုိ ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္သင့္တာက စက္နဲ႔ စစ္ေဆးသင့္ပါတယ္။ စက္ကို တစ္ေယာက္ခ်င္း ျဖတ္ခုိင္းၿပီး အသံထြက္တာနဲ႔ အဲဒီလူကို သီးျခား စစ္မယ္ဆိုရင္ အစစ္ခံရတဲ့သူလည္း သက္ေသာင့္ သက္သာျဖစ္မယ္။ အမႈမွန္လည္း ေပၚေပါက္မယ္။ အဲဒီလုိ အဆင့္ျမွင့္တင္တာမ်ဳိး မလုပ္ဘဲနဲ႔ ဒီလိုအေျခအေနတိုင္း ထားလုိ႔ကေတာ့ ေထာင္က်လုိ႔ မူးယစ္ေဆးျပတ္သြားတာမ်ဳိးလည္း ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ေထာင္၀န္ထမ္းေတြ စစ္ေဆးေဆာင္ရြက္ရတာလည္း မလြယ္ပါဘူး။ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို မေတာ္မေလ်ာ္တဲ့ ေနရာေတြ ႏိႈက္ၿပီး စစ္ေဆးျပန္ေတာ့လည္း တစ္ဖက္သားရဲ႕ ကာအိေျႏၵကို ေႏွာက္ယွက္ရာ က်ပါတယ္။ ေထာင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာစံႏႈန္းေတြနဲ႔ ညီညြတ္ေအာင္၊ လူ႕အခြင့္အေရးနဲ႔အညီ ေစာင့္ေရွာက္ထားႏိုင္ေအာင္ ဆိုရင္ေတာ့ ေထာင္အတြက္ လုိအပ္တဲ့ ဘ႑ာေငြကို တိုးျမွင့္သံုးစြဲမွ ရပါလိမ့္မယ္။ ေထာင္ပိုင္ႀကီးႏိုင္ငံတကာေထာင္ေတြကို သြားေရာက္ေလ့လာတယ္လို႔ သတင္းၾကားလုိက္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕၀န္ထမ္းေလးေတြ ညီလုိအကိုလုိ ခင္မင္ေနေတာ့ ညမႈညတာ မအိပ္ခင္ေလး စကားေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ေထာင္ပိုင္ႀကီး ႏိုင္ငံတကာေထာင္ေတြကို သြားေရာက္ေလ့လာတဲ့ အေၾကာင္း ၀န္ထမ္းေတြကို ျပန္ေျပာျပသတဲ့။ ဒိန္းမတ္ႏိုင္ငံက ေထာင္ေတြမွာဆိုရင္ အက်ဥ္းသားတစ္ေယာက္ တစ္ေန႔ရပိုင္ခြင့္အတြက္ သူ႕တုိ႔ရဲ႕ credit card ထဲ ထည့္ေပးထားတယ္။ ေထာင္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ေစ်းဆိုင္ ( Super market ) မွာ ႀကိဳက္တာ၀ယ္စား။ တစ္ေန႔စာ တစ္နပ္တည္း စားစား၊ ခ်န္ထားရင္လည္း ေထာင္ကလြတ္ရင္ ယူသြားလုိ႔ ရသတဲ့။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အက်ဥ္းသားတစ္ေယာက္ကို ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ႏႈန္းေလာက္ ထားၿပီး ထိန္းေက်ာင္းတဲ့ ေထာင္ေတြလည္း ရွိတယ္လုိ႔ သိရတယ္။
အစိုးရသစ္လက္ထက္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးအေၾကာင္းျပၿပီး ဖမ္းဆီးလုိက္တာ လူ (၆၀၀၀)ဆန္႔ အင္းစိန္ေထာင္ဟာ ၁၂၀၀၀ ေက်ာ္အထိ ျဖစ္ေနတယ္။ တိုက္ဘက္မွာေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္ခန္း (သို႔မဟုတ္) သံုးေယာက္တစ္ခန္းထားတာပါ။ ႏွစ္ႀကီးက် အက်ဥ္းသား၊ ေသဒဏ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြပါ။ အျခားေသာ သူေတြကို အေဆာင္ဘက္မွာ ထားတာပါ။ အေဆာင္ေတြမွာ လူဘယ္ေလာက္အထိ ၾကပ္ေနလဲဆိုရင္ ညအိပ္တဲ့အခါ တစ္ကိုယ္စာရၿပီးရင္ ဟိုဘက္ဒီဘက္ လွိမ့္လုိ႔ေတာင္ မရပါဘူး။ အေတာ္ကို ၾကပ္တည္းေနတဲ့အေျခအေနပါ။ ညေနဘက္ဆို ယာယီအိပ္ဆိုၿပီး ေဆးရံု လြတ္ေနတဲ့ေနရာေတြ၊ တိုက္ထဲက လြတ္ေနတဲ့အခန္းေတြမွာ အိပ္ဖုိ႔ အထုပ္ေလးေတြ ကိုယ္စီဆြဲၿပီး သြားၾကရပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေန႔စဥ္ အိပ္ေနရပါတယ္။
တခ်ဳိ႕ကေလးေတြဆို ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ ဘာေျပာၾကသလဲဆိုရင္ အျပင္မွာ ေနစရာမရွိလုိ႔ က်ဴးေက်ာ္မွာ ေနရတယ္။ ေထာင္ထဲေရာက္လာေတာ့လည္း ေနရာမရဘူးတဲ့။ တရားဥပေဒက တကယ္ စိုးမိုးလား မစိုးမိုးလားေတာ့ မသိဘူး။ ရဲကဖမ္း တရားသူႀကီးက ေထာင္ခ်။ ျပစ္မႈျပစ္ဒဏ္ မမွ်တာေတြ၊ ေငြမလုိက္ႏိုင္လုိ႔ ဘာမဟုတ္တဲ့ ျပစ္မႈေလးကို ပံုႀကီးခ်ဲ႕ၿပီး ေထာင္ထဲထည့္ထားတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ တရားရံုးေတြကို ေရွာင္တခင္ ၀င္စစ္ေဆးရင္ ေပၚေပါက္မွာပါ။ တရားရံုးေတြမွာ ရဲနဲ႔ ေပါင္းၿပီး သက္ေသလုိက္စားေနသူေတြ ရွိတယ္။ သက္ေသအတြက္ အမႈသည္က ေပးရတယ္၊ ရဲအတြက္ အမႈသည္က ေပးရတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုယ္လုိခ်င္တဲ့ အမိန္႔ျဖစ္ဖုိ႔ သစၥာတရားကို ကိုယ္စားျပဳပါတယ္ ဆိုတဲ့ အနက္ေရာင္ ကုတ္၀တ္ထားတဲ့ တရားသူႀကီးမ်ားကိုလည္း အမႈသည္မ်ားက ေပးရပါတယ္။ ဘယ္မလဲ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး။ တခ်ဳိ႕အမႈေတြ တရားလုိက ေက်ေအးေပးတာေတာင္ ရဲက ေငြမရရင္ အမႈပိတ္မေပးဘူး။
ျပည္သူေတြ ခံဖက္ျဖစ္ေနတဲ့ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႀကီးကိုေတာ့ ေၾကာက္ပါတယ္။ ဥပေဒအရာမွာ တစ္ဖက္ ေစာင္းနင္းလုပ္ေနတာၾကတာေတြ ရပ္တန္းက ရပ္မွ ေထာင္ထဲမွာ လူေလ်ာ့ပါလိမ့္မယ္တဲ့ဗ်ာ။
ေနာင္ေတာ္ေလး (ဘုိကေလး)

Wikipedia

Search results


Blogger templates

- Copyright © Naung Taw Lay -Metrominimalist- Powered by Blogger - Designed by Johanes Djogan -