Saturday, July 28, 2018
ေထာင္ေမတၱာ
အခန္း (၇)
ရံုးထြက္ရက္မ်ား
***************************
အေစာပိုင္းရံုးထြက္ရက္ေတြ ကမာရြတ္တရားရံုးမွာ ဘီလူဆိုင္းတီးရတာကို
ေျပာခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ကမာရြတ္ ရံုးထြက္က လူေခ်ာင္ေခ်ာင္ခ်ိခ်ိ ထြက္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ရံုးထုတ္တဲ့ ရက္ဆိုရင္ တရားသူႀကီးက တျခားသူေတြကို ရံုးခ်ိန္ေခၚမထားပါဘူး။ လိႈင္နဲ႔
တြဲထြက္ရတာျဖစ္လုိ႔ ေထာင္ကေန တရားရံုးအလာမွာေတာ့ လူနည္းနည္းၾကပ္ပါတယ္။ အျပန္ေတာ့ (၄)ေယာက္တည္း
ျပန္ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကလည္း တရားရံုးမွာ ၾကာၾကာမေနခ်င္။ ေရာက္ၿပီး ျမန္ျမန္စစ္၊
ထမင္းစားၿပီးတာနဲ႔ ျပန္ပို႔ခုိင္းပါတယ္။
ဗဟန္းတရားရံုး ရံုးထြက္ကေတာ့ အေတာ္စိတ္ညစ္ဖုိ႔ ေကာင္းပါတယ္။
လူ(၄၀) (၅၀) ျပြတ္သိပ္ၿပီး လုိက္ရတာပါ။ တရားသူႀကီးကိုေရာ ရဲကိုေရာ အဲဒီလုိ ရံုးမထြက္ႏိုင္ေၾကာင္း
ေျပာပါတယ္။ ေျပာရျခင္း အေၾကာင္းက ဗဟန္းတစ္ရံုးတည္းမဟုတ္ဘဲ ဗဟန္း၊ လသာ၊ ဒဂံု (၃)ရံုးတြဲၿပီး
လွည့္ပတ္ ပို႔တာပါ။ အျပန္ဆိုလည္း အေတာ္မိုးခ်ဳပ္မွ ေရာက္ပါတယ္။
ရဲေတြဟာ သူတို႔ေၾကာက္ရတဲ့သူမဟုတ္ရင္ မစဥ္းစားေပးပါဘူး။ ဗဟန္းရံုးထြက္မွာ
မူးယစ္ေဆးသမားေတြ မ်ားပါတယ္။ ျဖဴျဖဴသန္႔သန္႔ ညီေလးေတြလည္း ေဆးမႈနဲ႔ ေထာင္ထဲ ေရာက္ေနတာ
ျမင္ရေတာ့ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ေနာက္ၿပီး ေဆးမႈနဲ႔ပဲ အခ်ဳပ္ခံထားတဲ့ အေျခာက္ေတြလည္းပါတယ္။
ဆိုးတာကဘာလဲဆိုေတာ့ ရံုးထြက္တဲ့အခါ ကားေပၚမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္တာေလာက္ကို
ျပႆနာ လုပ္မေျပာဘူး။ ဗဟန္းရံုးထြက္ကားေပၚမွာ ေဆးျပားေတြ ပါတယ္။ မူးယစ္ေဆးေၾကာင္း အခ်ဳပ္ခံထားရတဲ့
ကေလးေတြ အခ်ဳပ္ကားေပၚမွာ ေဆးခ်ၾကတယ္။ ကိုယ္ေတြက မျမင္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနလုိ႔ ရတာလည္း
မဟုတ္ဘူး။ အခ်ဳပ္ကားေပၚမွာ ရဲ ႏွစ္ေယာက္၊ သံုးေယာက္ပါတယ္။ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး
ေနေပးၾကတယ္။ ပိုဆိုးတာက အဲဒီအခ်ဳပ္ကားေပၚမွာ ေဆးခ်ဖုိ႔ ခဲျပား၊ မီးျခစ္ပါလာတယ္။ ဒါကို
ဘယ္သူေတြက စီစဥ္ေပးတာလဲ။ ရဲေတြပါ။ အားလံုးကို သိမ္းႀကံဳးေျပာလိုျခင္းမဟုတ္ပါ။ ဒီကားေပၚမွာ
တာ၀န္က်တဲ့ ရဲေတြဟာ ကေလးေတြ ပ်က္စီးေဆးမယ့္ ေဆး၀ါးကို ဖန္တီးေပးၿပီး ကိုယ္က်ဳိးရွာေနၾက
တယ္။ အဲဒီရံုးထုတ္မွာ ထြက္လာတဲ့ အေျခာက္ေတြကလည္း ေဆးေတြ သူတို႔နည္း သူတို႔ဟန္နဲ႔ ယူလာၾကပါတယ္။
ကားေပၚမွာ သံုးၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕လည္း ေထာင္ထဲထိ ေရာက္ေအာင္ သယ္သြားၾကတယ္။ သယ္ပံုသယ္နည္းေတြကေတာ့
မ်ဳိးစံုရွိပါတယ္။ ေထာင္အေတြ႕အႀကံဳ ရွိသူတိုင္းလည္း သိပါတယ္။
WY ေဆးျပားေစ်းက
တစ္လံုး (၅၀၀၀) ကေန (၃)လံုးကို (၂၀၀၀၀) အထိ ေစ်းေပါက္ပါတယ္။ ပစၥည္းရွားရင္ ရွားသလုိ
ေစ်းတင္ေရာင္းၾကတာေပါ့။
ေထာင္ထဲမွာ ေန႔စဥ္သတင္းစာေတြ မွာယူ ဖတ္ရႈလုိ႔ရပါတယ္။ မွာဖတ္ၾကပါတယ္။
ေထာင္ထဲေရာက္ၿပီး ၃လေလာက္အၾကာ မူးယစ္ေဆး၀ါးနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ဥပေဒျပင္မယ္ဆိုေတာ့ သံုးစြဲသူေတြကို
လူမႈေရး ပစ္ဒဏ္ေလာက္သာ ခ်မယ္။ ေရာင္းခ်သူေတြကိုသာ အဓိကအေရးယူမယ္ဆိုတဲ့ အစိုးရရဲ႕ ေပၚလစီ
ထြက္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ သံုးစြဲျခင္းေၾကာင့္ က်ခံေနရတဲ့ ညီငယ္ေတြက အဲဒါေလးကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္
ထားၾကတယ္။ ဥပေဒျပင္ဆင္ေရးက ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မလုပ္ေတာ့ ေမွ်ာ္သူေမာရပါတယ္။
အျခားသတင္းတစ္ခုမွာ မူးယစ္ေဆး၀ါးနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ေထာင္ထဲကထြက္ေနတဲ့
ပံုစံမ်ဳိး ေျပာတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဒါကေတာ့ တစ္ဖက္သတ္ အျပစ္ရွာျခင္းပဲ။ ေထာင္ထဲမွာ ဘယ္ေနရာကေန
ကုန္ၾကမ္းရွာၿပီး ေဆးထုတ္မလဲ။ အဓိက က်တာက ရဲပါ။ အထဲေရာက္ေနတဲ့ မူးယစ္ေဆး၀ါး ေရာင္းခ်သူ၊
သံုးစြဲသူ အားလံုးဟာ ရံုးထြက္ကေန သယ္လာၾကတာပါ။ ေထာင္က ၾကပ္မက္စစ္ေဆး ရွာေဖြတာ မလုပ္ဖူးလားလုိ႔
ေမးရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကေတာ့ သူတို႔စစ္တာကို မခံႏိုင္လုိ႔ သီးျခားစစ္ခုိင္းရပါတယ္။
ရံုးျပန္မွာ အားလံုးကို စစ္ေဆးပါတယ္။ ပါးစပ္ဟ၊ ပုဆိုးျဖန္႔ခါ၊
အက်ၤ ီအိပ္ကပ္ေတြပါ တစ္ခုမက်န္ ရွာပါတယ္။ သုိ႔ေပေသာ္ ရံုးထြက္ မူးယစ္ေဆးသမားမ်ားဟာ
ဒီလုိစစ္ေဆးျခင္းကို ေနာေက်ေနၿပီ။ ဖင္စအိုထဲ ထည့္ သယ္လာတယ္။ ေထာင္ထဲေရာက္မွ ၀မ္းႏႈတ္ေဆးေသာက္ၿပီး
ထုတ္တယ္။ မ်ဳိခ်ၿပီး သယ္လာတယ္။ ေထာင္ထဲေရာက္မွ အန္ထုတ္တယ္။ အဲဒါေတြပါ။
ေထာင္၀န္ထမ္းေတြက မသကၤာတဲ့သူကို ၀မ္းသြားခိုင္းတာမ်ဳိး၊ အန္ခိုင္းတာမ်ဳိးအထိ
လုပ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိေတြ လုပ္ေတာ့လည္း လူ႕အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္သလုိ ျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္သင့္တာက
စက္နဲ႔ စစ္ေဆးသင့္ပါတယ္။ စက္ကို တစ္ေယာက္ခ်င္း ျဖတ္ခုိင္းၿပီး အသံထြက္တာနဲ႔ အဲဒီလူကို
သီးျခား စစ္မယ္ဆိုရင္ အစစ္ခံရတဲ့သူလည္း သက္ေသာင့္ သက္သာျဖစ္မယ္။ အမႈမွန္လည္း ေပၚေပါက္မယ္။
အဲဒီလုိ အဆင့္ျမွင့္တင္တာမ်ဳိး မလုပ္ဘဲနဲ႔ ဒီလိုအေျခအေနတိုင္း ထားလုိ႔ကေတာ့ ေထာင္က်လုိ႔
မူးယစ္ေဆးျပတ္သြားတာမ်ဳိးလည္း ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။
ေထာင္၀န္ထမ္းေတြ စစ္ေဆးေဆာင္ရြက္ရတာလည္း မလြယ္ပါဘူး။ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကို
မေတာ္မေလ်ာ္တဲ့ ေနရာေတြ ႏိႈက္ၿပီး စစ္ေဆးျပန္ေတာ့လည္း တစ္ဖက္သားရဲ႕ ကာအိေျႏၵကို ေႏွာက္ယွက္ရာ
က်ပါတယ္။ ေထာင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာစံႏႈန္းေတြနဲ႔ ညီညြတ္ေအာင္၊ လူ႕အခြင့္အေရးနဲ႔အညီ
ေစာင့္ေရွာက္ထားႏိုင္ေအာင္ ဆိုရင္ေတာ့ ေထာင္အတြက္ လုိအပ္တဲ့ ဘ႑ာေငြကို တိုးျမွင့္သံုးစြဲမွ
ရပါလိမ့္မယ္။ ေထာင္ပိုင္ႀကီးႏိုင္ငံတကာေထာင္ေတြကို သြားေရာက္ေလ့လာတယ္လို႔ သတင္းၾကားလုိက္ပါတယ္။
တခ်ဳိ႕၀န္ထမ္းေလးေတြ ညီလုိအကိုလုိ ခင္မင္ေနေတာ့ ညမႈညတာ မအိပ္ခင္ေလး စကားေျပာျဖစ္ၾကတယ္။
ေထာင္ပိုင္ႀကီး ႏိုင္ငံတကာေထာင္ေတြကို သြားေရာက္ေလ့လာတဲ့ အေၾကာင္း ၀န္ထမ္းေတြကို ျပန္ေျပာျပသတဲ့။
ဒိန္းမတ္ႏိုင္ငံက ေထာင္ေတြမွာဆိုရင္ အက်ဥ္းသားတစ္ေယာက္ တစ္ေန႔ရပိုင္ခြင့္အတြက္ သူ႕တုိ႔ရဲ႕
credit card ထဲ ထည့္ေပးထားတယ္။ ေထာင္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ေစ်းဆိုင္ ( Super market ) မွာ ႀကိဳက္တာ၀ယ္စား။
တစ္ေန႔စာ တစ္နပ္တည္း စားစား၊ ခ်န္ထားရင္လည္း ေထာင္ကလြတ္ရင္ ယူသြားလုိ႔ ရသတဲ့။ ေနာက္ၿပီးေတာ့
အက်ဥ္းသားတစ္ေယာက္ကို ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ႏႈန္းေလာက္ ထားၿပီး ထိန္းေက်ာင္းတဲ့ ေထာင္ေတြလည္း
ရွိတယ္လုိ႔ သိရတယ္။
အစိုးရသစ္လက္ထက္ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးအေၾကာင္းျပၿပီး ဖမ္းဆီးလုိက္တာ
လူ (၆၀၀၀)ဆန္႔ အင္းစိန္ေထာင္ဟာ ၁၂၀၀၀ ေက်ာ္အထိ ျဖစ္ေနတယ္။ တိုက္ဘက္မွာေတာ့ တစ္ေယာက္တစ္ခန္း
(သို႔မဟုတ္) သံုးေယာက္တစ္ခန္းထားတာပါ။ ႏွစ္ႀကီးက် အက်ဥ္းသား၊ ေသဒဏ္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြပါ။
အျခားေသာ သူေတြကို အေဆာင္ဘက္မွာ ထားတာပါ။ အေဆာင္ေတြမွာ လူဘယ္ေလာက္အထိ ၾကပ္ေနလဲဆိုရင္
ညအိပ္တဲ့အခါ တစ္ကိုယ္စာရၿပီးရင္ ဟိုဘက္ဒီဘက္ လွိမ့္လုိ႔ေတာင္ မရပါဘူး။ အေတာ္ကို ၾကပ္တည္းေနတဲ့အေျခအေနပါ။
ညေနဘက္ဆို ယာယီအိပ္ဆိုၿပီး ေဆးရံု လြတ္ေနတဲ့ေနရာေတြ၊ တိုက္ထဲက လြတ္ေနတဲ့အခန္းေတြမွာ
အိပ္ဖုိ႔ အထုပ္ေလးေတြ ကိုယ္စီဆြဲၿပီး သြားၾကရပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေန႔စဥ္ အိပ္ေနရပါတယ္။
တခ်ဳိ႕ကေလးေတြဆို ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္နဲ႔ ဘာေျပာၾကသလဲဆိုရင္
အျပင္မွာ ေနစရာမရွိလုိ႔ က်ဴးေက်ာ္မွာ ေနရတယ္။ ေထာင္ထဲေရာက္လာေတာ့လည္း ေနရာမရဘူးတဲ့။
တရားဥပေဒက တကယ္ စိုးမိုးလား မစိုးမိုးလားေတာ့ မသိဘူး။ ရဲကဖမ္း တရားသူႀကီးက ေထာင္ခ်။
ျပစ္မႈျပစ္ဒဏ္ မမွ်တာေတြ၊ ေငြမလုိက္ႏိုင္လုိ႔ ဘာမဟုတ္တဲ့ ျပစ္မႈေလးကို ပံုႀကီးခ်ဲ႕ၿပီး
ေထာင္ထဲထည့္ထားတာေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ တရားရံုးေတြကို ေရွာင္တခင္ ၀င္စစ္ေဆးရင္ ေပၚေပါက္မွာပါ။
တရားရံုးေတြမွာ ရဲနဲ႔ ေပါင္းၿပီး သက္ေသလုိက္စားေနသူေတြ ရွိတယ္။ သက္ေသအတြက္ အမႈသည္က
ေပးရတယ္၊ ရဲအတြက္ အမႈသည္က ေပးရတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုယ္လုိခ်င္တဲ့ အမိန္႔ျဖစ္ဖုိ႔ သစၥာတရားကို
ကိုယ္စားျပဳပါတယ္ ဆိုတဲ့ အနက္ေရာင္ ကုတ္၀တ္ထားတဲ့ တရားသူႀကီးမ်ားကိုလည္း အမႈသည္မ်ားက
ေပးရပါတယ္။ ဘယ္မလဲ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး။ တခ်ဳိ႕အမႈေတြ တရားလုိက ေက်ေအးေပးတာေတာင္ ရဲက
ေငြမရရင္ အမႈပိတ္မေပးဘူး။
ျပည္သူေတြ ခံဖက္ျဖစ္ေနတဲ့ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႀကီးကိုေတာ့
ေၾကာက္ပါတယ္။ ဥပေဒအရာမွာ တစ္ဖက္ ေစာင္းနင္းလုပ္ေနတာၾကတာေတြ ရပ္တန္းက ရပ္မွ ေထာင္ထဲမွာ
လူေလ်ာ့ပါလိမ့္မယ္တဲ့ဗ်ာ။
ေနာင္ေတာ္ေလး (ဘုိကေလး)
